Help, ik ga golfen

“Help, ik ga golfen” ligt bovenop de leesstapel voor in de vakantie_. De schrijfstijl spreekt aan en leest makkelijk. Op de eerste leesavond ben je zó door de eerste golfervaringen van de hoofdpersoon heen. Het is even wennen dat de lezer wordt aangesproken met ‘u’, want je hebt meer het gevoel met iemand van gelijk niveau te spreken. Misschien zelfs een vriend of een bekende, gezien er een reeks aan ervaringen wordt beschreven die zeer overeenkomen met de jouwe. Het ene klassieke voorbeeld van de startende golfer na de andere en met weemoed denk je terug aan de tijd dat jij in de schoenen van de hoofdpersoon stond. Het boek generaliseert doorlopend: er wordt gesproken over ‘veel golfers’, ‘vaak’ of ‘in de meeste gevallen’. Gek genoeg stoort dit niet, omdat de herkenning groot is, mede door het benoemen van een aantal klassieke voorbeelden. Bijvoorbeeld de eerste golfclinic en de houding van niet-golfers versus golfers. Ook het gesprek van de beginnende golfer met de gevorderde golfer en vervolgens de waterval aan golf-terminologie is herkenbaar en vermakelijk. Verderop in het boek komt je als golfers voor het eerst een wat onbekendere term tegen en zo doet het boek ook nog wat het beoogt: het bijbrengen van golfwetenswaardigheden.

Het tempo van het boek past zich aan de lezer aan. Langzaam wordt je meegenomen in karakteristieke golfscenario’s (de clinic, de Par-3-baan, de driving-range, de club) en in een sneller tempo gaat Bertrams door de vervolgervaringen heen. De leuke anekdotes blijven elkaar opvolgen en roepen met grote regelmaat een glimlach op, bijvoorbeeld de anekdote over de adviesgeilheid van medegolfers. Het is bij tijden zo vermakelijk omdat Bertrams het cynisme niet schuwt bij enkele zeer merkwaardige trekjes van (beginnende) golfers: zoals het eeuwig willen beknibbelen op de kosten, maar wel een kapitaal uitgeven aan ‘balletjes die vliegen’. Of de drang om driving range ballen te gebruiken voor de waterhindernis. De herkenbaarheid in de beschrijving van de lessen en de houding van de pro en de glimlach als later in het boek de superballetjes weer terugkomen. Het is zeer aangenaam in elkaar gevlochten. Het tempo in het boek wordt opgeschroefd en uiteindelijk zeer snel afgemaakt met de deelname van de hoofdpersoon aan de PGA-tour. Omdat je als lezer jezelf steeds spiegelt aan de hoofdpersoon is dit niet de sterkste of meest realistische fase van het boek.

Het deel van de gemiddelde golfer het meest zal motiveren om dit boek te gaan lezen en het eigen spel te verbeteren (en dat is toch wat de bedoeling van Bertrams is) ligt in het middelste deel. Daar worden de fijne kneepjes van de sport met aandacht uitgelicht en ondanks dat je denkt dat het niet mogelijk is om golflessen van enkel tekst te kunnen leren (zonder pro of zonder foto’s), het lukt Bertrams aardig. Mede omdat hij voor de lezer het kaf al van het koren scheidt en benoemd waar je meer of minder aandacht zou moeten besteden. Een aantal zaken neem je onopgemerkt toch mee de baan op en scherpen je spel weer aan.

Tip voor de golfers van Nederland namens ‘Golfers van Nederland’: Voor de beginnende golfer een echt leuk boek  met veel nieuwe info, voor de gevorderde golfer een grappig boek met een vermakelijke weergave van het zo bekende wereldje en voor de profgolfer een verhaal met bekende afloop wat weinig nieuws onder de zon zal bieden. Een makkelijk leesbare, vermakelijke aanrader! Meer info en details over auteur, verkoop en leuke acties op www.helpikgagolfen.nl.